ผมสนใจดูแต่ดวงแก้ว เป็นการเห็นด้วยความรู้สึกในใจ ไม่ได้เห็นด้วยสายตาครับ พอนิ่งไปมากๆ ขนก็จะลุกซู่ๆ จากแขนขึ้นไปที่หน้าอก จิตใจอิ่มเอม สบาย ยิ้มแทบไม่หุบ หุบไม่ลงเลยครับ
1.ลูกเณรชื่อ สามเณร ฉัตรธรรม เค้ามาก ชื่อเล่น โป้ง อายุ 13 ปี 2.ลูกเณรชื่อ สามเณร บาส โหล่งกลาง ครับ อายุ 12 ปี
พอดีกับที่ลูกได้ดู DMC พระเดชพระคุณหลวงพ่อแนะนำว่า “ให้เราเล่นตัว ทิ้งสิ่งที่เห็นนอกตัวทั้งหมด ยอมดูความมืดดีกว่า” ลูกจึงทำตาม คราวนี้นั่งมืดเป็นปีๆเลยค่ะ เวลานั่งก็จะได้แต่ความสบาย เห็นแสงสว่างบ้าง แต่ก็นั่งทุกวันไม่เคยเว้น พอมาได้หลักการวางใจจากพระอาจารย์ที่บ้านสวนอุบลฯ ก็เลยเน้นความสบาย พอใจสบายก็ค่อยๆน้อมลงไปในตัว
ชีวิตในวัยเด็ก เขาต้องประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง เกิดในครอบครัวเกษตรกรที่ยากจน คุณพ่อชอบดื่มเหล้า เมื่อเมาแล้วมักจะทะเลาะกับคุณแม่เป็นประจำ เมื่อทำร้ายคุณแม่ไม่ได้ก็หันมาทำร้ายลูกแทน...เมื่อได้เจอกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น เขารับบุญที่ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน...ที่เขาแก้วเสด็จแห่งนี้ ในทุกวันพระขึ้น 15ค่ำ จะมีหลายคนเห็นดวงไฟกลมๆ สว่างๆ ลอยไปลอยมา อันเป็นที่มาของชื่อ “เขาแก้วเสด็จ”
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี จัดพิธีขอขมา มอบบาตรและผ้าไตรแก่นาคธรรมทายาทที่เข้าร่วมโครงการอุปสมบท รุ่นบูชาธรรมมหาปูชนียาจารย์ ปีพุทธศักราช 2562
ก่อนอื่นเราไปชื่นชมอนุโมทนาบุญกับการบวชธรรมทายาทที่ทวีปยุโรปกันก่อน ณ Pureland ดินแดนแห่งความบริสุทธิ์ อุโบสถวัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ ประเทศเบลเยี่ยม ได้ก่อกำเนิดพุทธบุตรนานาชาติแห่งทวีปยุโรปต่อเนื่อง มาเป็นปีที่ 3 นับตั้งแต่การผูกพัทธสีมาสำเร็จเสร็จบริบูรณ์ไป
เมื่อเดินไปเปิดเครื่องซักผ้า จู่ๆก็เกิดอาการวาบวับขึ้น เห็นเป็นหน้าของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ลอยเด่นขึ้นมาจากเครื่องซักผ้า ปะทะใกล้ใบหน้าของตัวเอง แบบชัดเจน เมื่อมองไปในเครื่องซักผ้า ปรากฏว่าพบองค์พระของขวัญรุ่นรวยโคตรโคตร เห็นองค์พระของขวัญเด่นขึ้นมาอยู่บนกองผ้า เหมือนถูกจับวางไว้
เมื่อถูกชักชวนให้ทำบุญ พี่สาวของเธอมักจะพูดว่า “เดี๋ยวรอให้แก่ก่อน” ...แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย อนิจจา พี่สาวของเธอเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 42ปี...ผู้ที่สั่งสมบุญอยู่เสมอๆ กับผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป ไม่สนใจในการสั่งสมบุญ จะมีชีวิตหลังความตายแตกต่างกันอย่างไร...เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ ให้เราหมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดไป โดยที่เราไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง...
เธอเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัว เธอมีอาการป่วยมาตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยจะมีอาการปวดตามข้อนิ้ว จะสลับไปสลับมาเกือบทุกนิ้ว แต่ก็หายเอง ในเวลานั้นหมอตรวจแล้วก็ไม่ได้ระบุว่าเป็นโรคอะไร ต่อมาเมื่ออายุ 22 ปี หมอตรวจพบว่า เธอเป็นโรคภูมิแพ้ตนเอง ซึ่งมีอาการหนักมากแล้ว...เธอต้องเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อกระดูกสะโพกถึง 5 ครั้ง...เกือบทุกครั้งหลังการผ่าตัด เธอได้ฝันประหลาดว่าตัวเองเป็นเปรตกินคูถ เธอฝันแบบนี้ถึง 2 ครั้ง...ทำไม เรื่องเหล่านี้จึงเกิดกับเธอ...ความฝันของเธอสื่อถึงอะไร หรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
ไม่ว่าจะเห็นหรือไม่เห็นอะไร ลูกก็ขอแค่ให้ได้นั่งสมาธิ ไม่ยอมขาดเลย จนวันหนึ่งเหมือนลูกตกลงเหว แม้จะตกใจมาก แต่ยังครองสติได้ อยู่ในสภาวะที่พึงพอใจ สักครู่ลูกก็เห็นดวงสว่างเหมือนพระอาทิตย์ ขนาดเท่าฟองไข่ มีแสงสว่างอยู่ที่กลางท้อง ขณะนั้นความสุขก็พรั่งพรูแบบพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเป็นความสุขที่ไม่มีความทุกข์เจือปน เหมือนเอาความทุกข์ออกจากตัวไป กองไว้หน้าบ้าน
